Strasznie go kocham i nie chce go stracić. myslalam nawet zeby pojść sie gdzieś leczyć. Nie wiem czy lepiej go zostawić i dać spokój może znajdzie sobie kiedyś kogoś z kim bedzie szczęśliwy. Nie wiem. -- 30 lis 2012, 18:12 -- Miało być: Staram się wierzyć, że mnie kocha, a nie, że go kocham. Edytowane 2 Grudnia 2012 przez Gość Poniżej znajdziesz aż 10 skutecznych patentów, które pozwolą Ci mniej cierpieć po rozłące, choć to jest i tak w pewien sposób nieuniknione. Oto one: 1. Pozwól sobie na emocje. Bywa tak, że po rozstaniu dusimy w sobie emocje, poza tym udajemy, że wszystko jest dobrze, choć wcale nie czujemy się komfortowo. Witam. Tak kolejny temat z tej serii ale chyba po to to forum. Mój problem można ująć w jednym zdaniu: nie kocha ale chce byc. Ostatnio mój partner z którym jestem od 3 lat powiedział mi W szczególności przyjrzymy się temu, jak zapomnieć o kimś, na kim ci zależy i kto ci się podoba, dzięki wiedzy zaczerpniętej z psychologii. Wyjaśnijmy sobie jednak na samym początku jedną kwestię: nie jest możliwe wymazanie z pamięci i z serca ukochanej osoby z dnia na dzień, zwłaszcza, jeśli wasz związek był długi i nie wtracam sie nigdy w zwiazki dlatego odeszlam .wiem ze cos moglo miedzy nami byc wszystko na to wskazywalo ale nasze drogi sie rozeszly.po czasie spotkalismy sie jednak onjuz z kims byl Ale świadomość o kochaniu kogoś, kto cię nie kocha i że nigdy nie będzie mnie uwielbiał tak, jak ja go zrobiłem, było trudną pigułką do przełknięcia przez bardzo długi czas. Pomogło to, że nadal jestem jego przyjaciel z daleka, podczas gdy oboje dokonaliśmy dramatycznych zmian w naszym życiu. . Po co życ z kimś kogo sie nie kocha? - do Forum Kobiet To miejsce zostało stworzone dla pełnoletnich, aktywnych i wyjątkowych kobiet, właśnie takich jak Ty! Otrzymasz tutaj wsparcie oraz porady użytkowniczek forum! Zobacz jak wiele nas łączy ... Strony 1 Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź Posty [ 14 ] 1 2014-01-28 23:31:10 Seraphim Zaglądam tu coraz częściej Nieaktywny Zarejestrowany: 2013-08-09 Posty: 19 Temat: Po co życ z kimś kogo sie nie kocha? Witam . Chciałbym się doradzić co mogę zrobić by uświadomić komuś mi bardzo ważnemu , że nie ma sensu być z kimś dla litości ?Miałem swoja ukochana 4 lata lecz z mojej dziecinady mnie opuściła dla kogoś dojrzalszego. Niestety szybko przekonała się że zrobiła błąd , a jej zauroczenie tamta osoba wygasło. Niestety jednak mimo to nie potrafi go zostawić i wrócić do mnie choć tego chce , ale boi się zranić tamtego gdyż on tak bardzo ją kocha, zaplanował juz im przyszłość i chce się z nią ożenić. Mieszka teraz daleko odemnie ale spotykamy się czasem by pobyć ze sobą w małym romansie(choć nie zawsze czasem woli zemna sie nie sptokac bo się boi że nas poniesie bardziej niż dotychczas ), wspominając przy tym stare czasy. Jaki jest sens tego że woli go zdradzać niż zostawi, co to za kobieca logika ? Jest on nia zaślepiony i nawet gdy ona mówi mu że go zdradziła , by może ją sam zostawił i tak jej wybacza ...Co mam zrobić by pomóc jej w tym kroku naprzód ? Musiała by go zostawić rzucić prace, studia , opuścić rodziców i wyprowadzić się do mnie . Zbyt bardzo boi się go zranić woli już męczyć się u jego boku... rodziców by opuściła ale boi sie ich zdania ( odtrącenia) Studia i praca jej nie pasują i narzeka na nie. Twierdzi że wkopała się po uszy i nie wie co ma zrobić by nie stać ciągle w miejscu. Jak mam jej pomóc by nie brneła dalej w ten związek z litości ? 2 Odpowiedź przez Catwoman 2014-01-28 23:37:17 Catwoman 100% Netkobieta Nieaktywny Zarejestrowany: 2011-04-07 Posty: 17,475 Wiek: XXX Odp: Po co życ z kimś kogo sie nie kocha?Co zrobić? Zakończyć romansowanie i wykopać za drzwi. I to z hukiem. 3 Odpowiedź przez 2014-01-28 23:39:17 Wróżka Bajuszka Nieaktywny Zarejestrowany: 2013-12-14 Posty: 209 Odp: Po co życ z kimś kogo sie nie kocha?a Ty się na to zgadzasz? nie dość że Cię zostawiła, teraz wróciła ale w sumie nie do końca, nie potrafi tamtego zostawić i Ty na to spokojnie patrzysz i wręcz się w tą całą sprawę wkręcasz?? Noo powiem Ci, szacun dla Ciebie 4 Odpowiedź przez Seraphim 2014-01-28 23:41:29 Ostatnio edytowany przez Seraphim (2014-01-28 23:43:28) Seraphim Zaglądam tu coraz częściej Nieaktywny Zarejestrowany: 2013-08-09 Posty: 19 Odp: Po co życ z kimś kogo sie nie kocha?Zeby to było proste.. ale ja tego nawet nie chce kocham i męczy mnie patrzenie jak cierpi, jak więzi się w toksycznym związku Byliśmy ze sobą 4 lata znam ja od podszewki ona jest moja 1 miłością ja jej , chce jej porostu pomóc. Próbowałem po prostu zapomnieć znaleść inną ale z nikim tak dobrze nie spędza mi sie czasu jak z nią. Mówi mi że bym ja wspierał nie naciskał i dał czas, ale nie chce tak czekac i patrzeć na nich bo pewnego dnia wstane i go "zarźne" i w taki sposób jej obawa że zrani następna osobę się miec ją jak najszybciej przy sobie:( 5 Odpowiedź przez Teo 2014-01-28 23:48:01 Teo Gość Netkobiet Odp: Po co życ z kimś kogo sie nie kocha? Seraphim napisał/a:Zeby to było proste.. ale ja tego nawet nie chce kocham i męczy mnie patrzenie jak cierpi, jak więzi się w toksycznym związku Byliśmy ze sobą 4 lata znam ja od podszewki ona jest moja 1 miłością ja jej , chce jej porostu pomóc. Próbowałem po prostu zapomnieć znaleść inną ale z nikim tak dobrze nie spędza mi sie czasu jak z nią. Mówi mi że bym ja wspierał nie naciskał i dał czas, ale nie chce tak czekac i patrzeć na nich bo pewnego dnia wstane i go "zarźne" i w taki sposób jej obawa że zrani następna osobę się miec ją jak najszybciej przy sobie:(Czy ona jest masochistką? Czy ma skłonności masochistyczne? Jest z rodziny dysfunkcyjnej? Ma coś z głową? 6 Odpowiedź przez Seraphim 2014-01-28 23:57:52 Seraphim Zaglądam tu coraz częściej Nieaktywny Zarejestrowany: 2013-08-09 Posty: 19 Odp: Po co życ z kimś kogo sie nie kocha? Teo napisał/a:Seraphim napisał/a:Zeby to było proste.. ale ja tego nawet nie chce kocham i męczy mnie patrzenie jak cierpi, jak więzi się w toksycznym związku Byliśmy ze sobą 4 lata znam ja od podszewki ona jest moja 1 miłością ja jej , chce jej porostu pomóc. Próbowałem po prostu zapomnieć znaleść inną ale z nikim tak dobrze nie spędza mi sie czasu jak z nią. Mówi mi że bym ja wspierał nie naciskał i dał czas, ale nie chce tak czekac i patrzeć na nich bo pewnego dnia wstane i go "zarźne" i w taki sposób jej obawa że zrani następna osobę się miec ją jak najszybciej przy sobie:(Czy ona jest masochistką? Czy ma skłonności masochistyczne? Jest z rodziny dysfunkcyjnej? Ma coś z głową?Zanim ja poznałem sie cieła ale ją z tego wyleczyłem , Tak jej ojciec i matka to alkoholicy . Dla niej jedyne wyjście z tej sytuacji to umrzeć ... i nie mogę nic przetłumaczyc. Raz powiedziałem żegnaj ja tak dłużej nie bedę to odpisała że jak chce mogę ja zostawić ale mam nie liczyc że sama wróci domnie ( nie uniesie presji) Ale moje starania nic nie wnoszą... Boi sie go zranić bo widziała jak aj sie męcze ... ale mnie po 4 latach umiała w dupe kopnąc dla tego że jestem twardy a że on to jak mówi cipa olejowa poetyk i filozof to jej zal... 7 Odpowiedź przez Teo 2014-01-29 00:04:13 Teo Gość Netkobiet Odp: Po co życ z kimś kogo sie nie kocha? Seraphim napisał/a:Teo napisał/a:Seraphim napisał/a:Zeby to było proste.. ale ja tego nawet nie chce kocham i męczy mnie patrzenie jak cierpi, jak więzi się w toksycznym związku Byliśmy ze sobą 4 lata znam ja od podszewki ona jest moja 1 miłością ja jej , chce jej porostu pomóc. Próbowałem po prostu zapomnieć znaleść inną ale z nikim tak dobrze nie spędza mi sie czasu jak z nią. Mówi mi że bym ja wspierał nie naciskał i dał czas, ale nie chce tak czekac i patrzeć na nich bo pewnego dnia wstane i go "zarźne" i w taki sposób jej obawa że zrani następna osobę się miec ją jak najszybciej przy sobie:(Czy ona jest masochistką? Czy ma skłonności masochistyczne? Jest z rodziny dysfunkcyjnej? Ma coś z głową?Zanim ja poznałem sie cieła ale ją z tego wyleczyłem , Tak jej ojciec i matka to alkoholicy . Dla niej jedyne wyjście z tej sytuacji to umrzeć ... i nie mogę nic przetłumaczyc. Raz powiedziałem żegnaj ja tak dłużej nie bedę to odpisała że jak chce mogę ja zostawić ale mam nie liczyc że sama wróci domnie ( nie uniesie presji) Ale moje starania nic nie wnoszą... Boi sie go zranić bo widziała jak aj sie męcze ... ale mnie po 4 latach umiała w dupe kopnąc dla tego że jestem twardy a że on to jak mówi cipa olejowa poetyk i filozof to jej zal...Nie jest jej żal. Ciebie nie było żal, bo nie żywiła do Ciebie uczyć, albo już jej tamten zawrócił w głowie i motylki wzięły górę. Widać jednak mimo wszystko bardziej przywiązana jest do tamtego niż do Ciebie i problemem nie jest, że ona "nie może". Ona "nie chce", a to wielka sobie spokój. Zerwij kontakt i zacznij żyć normalnie. To toksyk, po co się truć? 8 Odpowiedź przez Seraphim 2014-01-29 00:06:16 Seraphim Zaglądam tu coraz częściej Nieaktywny Zarejestrowany: 2013-08-09 Posty: 19 Odp: Po co życ z kimś kogo sie nie kocha?hmmm 9 Odpowiedź przez Skywalk 2014-01-29 00:13:49 Skywalk Net-facet Nieaktywny Zarejestrowany: 2013-10-20 Posty: 516 Odp: Po co życ z kimś kogo sie nie kocha?Tak boi się go zranić , gdyby nie chciała z nim być to już dawno by nie była , nie kupuj tych bajek bo nie masz pięciu lat . A co jeśli ma z nim superowy sex , a jeśli on kończy na jej twarzy i jest jej z tym cudownie to pomyśl sam czy dalej czujesz tą potrzebę uwalniania jej od niego ? Sory że jestem brutalny ale tak to może wyglądać podczas gdy ona w Tobie może szukać co najwyżej emocjonalnego tamponu w który może się wypłakać . Stary ,szkoda życia , skoro chce z nim być to możesz nawet na głowie stawać a tego nie zmienisz. I nie wciskaj nam że masz w tym wielki cel ratowania kogokolwiek . Siebie możesz okłamywać , nas nie musisz. Mimo wszystko życzę jak najlepiej , jesteś fajnym , wrażliwym a takich już coraz mniej .Pozdrawiam 10 Odpowiedź przez Michmo 2014-01-29 09:36:50 Michmo Net-Facet Nieaktywny Zarejestrowany: 2013-06-11 Posty: 563 Odp: Po co życ z kimś kogo sie nie kocha?Zostawiła Cię dla innego a ty się z nią zadajesz? nie bardzo jestem w stanie to zrozumieć. Jeśli spotykasz się z nią tylko dla seksu i nie wiążesz z nią przyszłości to baw się nią dalej. Jesli nadal ją kochasz i myslisz,że coś między wami ponownie będzie to zakończ tę znajomość, ona nie ejst tego warta 11 Odpowiedź przez niezapominajka9 2014-01-29 11:06:07 Ostatnio edytowany przez niezapominajka9 (2014-01-29 11:18:00) niezapominajka9 Wkręcam się coraz bardziej Nieaktywny Zarejestrowany: 2014-01-17 Posty: 36 Odp: Po co życ z kimś kogo sie nie kocha? Seraphim napisał/a:Co mam zrobić by pomóc jej w tym kroku naprzód ? Musiała by go zostawić rzucić prace, studia , opuścić rodziców i wyprowadzić się do mnie . Zbyt bardzo boi się go zranić woli już męczyć się u jego boku... rodziców by opuściła ale boi sie ich zdania ( odtrącenia) Studia i praca jej nie pasują i narzeka na nie. Twierdzi że wkopała się po uszy i nie wie co ma zrobić by nie stać ciągle w miejscu. Jak mam jej pomóc by nie brneła dalej w ten związek z litości ?Witam. Czytam Twoją wypowiedź i myślę, czy ta dziewczyna przypadkiem nie jest w jakiejś depresji - nie pasuje jej praca, studia, nie jest szczęśliwa w związku... ale nic nie zmienia. Przecież każdy jest panem swojego losu, jeśli jej coś nie pasuje - powinna to zmieniać. Ale ona nie działa, tylko tkwi w tym chorym układzie, nie próbuje działań, tylko jest coraz bardziej sfrustrowana, że jest tak jak jest. Ty jesteś dla niej jakąś odskocznią, pozwalasz się wypłakać, przytulisz i na moment zapomina, jaka jest nieszczęśliwa. Tylko czy to można nazwać miłością? Czy to jest prawdziwe uczucie z jej strony? Fajnie, że chcesz jej pomóc wyciągnąć się z tego dołka. Pytanie tylko, czy nawet jeśli się to uda i stanie na nogi, czy ona będzie chciała z Tobą być? Teraz jest zagubiona i nie do końca zdaje sobie sprawę ze swoich uczuć do Ciebie. A jeśli ona rzuci pracę, studia, tamtego faceta, opuści rodziców i przeprowadzi się do Ciebie, to weźmiesz na siebie taki ciężar, że możesz nie udźwignąć, a ona i tak nie będzie szczęśliwa. Problem tkwi w niej i sama musi sobie z tym poradzić. Może niech idzie do psychologa, osoby niezaangażowanej w to emocjonalnie, niech pozwoli jej stanąć na nogi, uświadomić sobie, czego tak naprawdę chce. Ty możesz ją wspierać rozmową tylko na stopie przyjacielskiej, ale nic więcej. Nie angażuj się emocjonalnie, dopóki ona nie ustabilizuje się i nie zacznie myśleć i działać racjonalnie, bo póki co błądzi jak dziecko we mgle, a Ty jesteś tylko chwilowym ukojeniem. W życiu piękne są tylko chwile... 12 Odpowiedź przez Iga65 2014-01-29 13:47:25 Iga65 Wkręcam się coraz bardziej Nieaktywny Zarejestrowany: 2013-12-29 Posty: 32 Wiek: 21 Odp: Po co życ z kimś kogo sie nie kocha?Jakby naprawde chciala go zostawic to by to zrobila . Tylko takie glupie gadanie ze jej szkoda .. a ty jestes zbyt naiwny zeby to zrozumiec . Moze chce miec was dwoch albo z Toba laczy ja tylko sentyment i nic wiecej a to z nim planuje przyszlosc ... 13 Odpowiedź przez LeeBee 2014-01-29 14:23:23 LeeBee 100% Netkobieta Nieaktywny Zarejestrowany: 2009-12-15 Posty: 3,011 Odp: Po co życ z kimś kogo sie nie kocha? Seraphim napisał/a:ale ja tego nawet nie chce kocham i męczy mnie patrzenie jak cierpi, jak więzi się w toksycznym związku Niesamowite jest to jak Ty ją bardzo usprawiedliwiasz i jej współczujesz, a ona najzwyczajniej w świecie trzyma dwie sroki za ogon. Każdy zdradzający mówi, że jego związek/małżeństwo to formalność, że nic nie czuje do drugiej osoby. Szkoda jest mi Ciebie bo dałeś się wkręcić ponownie z relację z osobą, która Cię zraniła. Mało tego wcale nie widzisz, że jesteś zwykłą zabawką, odskocznią. Powiedz. Nie przeszkadza Ci, że wraca do niego i z nim sypia?Ile upokorzenia jeszcze potrzebujesz żeby zrozumieć, że ona nie chce od niego odejść co z resztą wcześniej zauważyła Teo. Posty [ 14 ] Strony 1 Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź Zobacz popularne tematy : Mapa strony - Archiwum | Regulamin | Polityka Prywatności © 2007-2021 Widok (13 lat temu) 25 września 2008 o 10:44 CZY jak jest sie w związku np. ponad 4 lata i tak naprawde przez ten długi razem miło spedzony czas nie czuło sie Prawdziwej miłości i dalej sie jej nie czuje to czy WOGŁOLE MOZNA MOWIC i MYSLEC O SLUBIE ? CZY TO WOGOLE MA SENS ?99% smutku 1% szczescia 0 0 (13 lat temu) 25 września 2008 o 10:47 0 0 (13 lat temu) 25 września 2008 o 10:50 0 0 (13 lat temu) 25 września 2008 o 10:53 ja również wątpie Kartki i zaproszenia okolicznościowe dla dzieci i dorosłych min. na Chrzest, I Komunię, urodziny, rocznice. Zaproszenia, zawiadomienia, zawieszki, winietki itd. na ślub Ślubne dekoracje kościołów i sal weselnych 0 0 (13 lat temu) 25 września 2008 o 10:55 odradzam slubu z wlasnej adopcji 0 0 (13 lat temu) 25 września 2008 o 10:55 a co to znaczy "przwdziwa milosc"? Bo jesli chcesz miec motyle w brzuchu po 4 latach bycia razem to raczej ich miec nie bedziesz i jest to normalne. Czesto 'milosc' zamienia sie z czasem w przywiazanie lub przyzwyczajenie i to nie jest niczym zlym. Ale jesli nigdy do tego kogos nie czulas wiekszego "namaszczenia" a tylko milo spedzalas czas to lepiej slubu nie planowac.... 0 0 konto usunięte (13 lat temu) 25 września 2008 o 10:58 A co to jest "nieprawdziwa miłość"? 0 0 (13 lat temu) 25 września 2008 o 22:43 podoba mi się Twoje podejście... panikuje bo organizuje i dystans się przydaje... :) czytam z otwartymi :) 0 0 (13 lat temu) 25 września 2008 o 11:02 Wg mnie zadając to pytanie sama sobie odpowiedziałaś. 0 0 (13 lat temu) 25 września 2008 o 11:04 jeśłi się z kimś wiązać na całe życie to tylko z miłosci, ogromnej miłości ...papilio1@ 0 0 konto usunięte (13 lat temu) 25 września 2008 o 11:06 Tokio, ale jeśli miłość, mimo iż "ogromna" jest "nieprawdziwa" to co wtedy, co? 0 0 (13 lat temu) 25 września 2008 o 11:18 to wtedy są rozwody ... :/ ale jeśli się nie jest się pewnym przed, to po co wogule w to wchodzić i myśleć o ślubie?papilio1@ 0 0 konto usunięte (13 lat temu) 25 września 2008 o 11:21 Też rozróżniasz "miłość", "prawdziwą miłość" i "ogromną miłość"? 0 0 (13 lat temu) 25 września 2008 o 11:27 hmm, nie zastanawiałam się nigdy nad stopniowaniem miłości ... ale jakby tak pomyśleć ? mam za sobą 2 wieloletnie związki, 2 razy wiec byłam zakochana, byłam szczęśliwa, ale skoro się rozstaliśmy, ta miłość nie okazała się wystarczajaco silna by przetrwać kryzysy, kłutnie, róznice charakterów, dąsy, złe dni itd ... czyli to jak to mówią nie byliśmy sobie "pisani" ... teraz od pierwszych dni wiedziałam, ze to ten, a uczucie które jest we mnie mogę nazwać ogromną miłoscią ... wiec tak po zastanowieniu ... tak, odróżniam "po prostu miłość" od "tej miłości"papilio1@ 0 0 konto usunięte (13 lat temu) 25 września 2008 o 11:30 Takie ocenianie po fakcie się nie liczy. Słyszałam, że męża i teściową ocenia się dopiero po rozwodzie. 0 0 (13 lat temu) 25 września 2008 o 11:33 też tak słyszałam ... a co się liczy, a co nie liczy ... zalaży w co się bawimy tak? nikt nigdy nie napisał instrukcji obsługi małżeństwa albo nie spisał zasad co w miłości wolno a co jest zabronione ... co się liczy a co nie ...papilio1@ 0 0 konto usunięte (13 lat temu) 25 września 2008 o 11:37 Zauważyłam, ze związek się liczy i umiejętność bycia z kimś. A to, co ludzie potrafią nazwać miłością, "prawdziwą miłością" lub jej brakiem, to się nawet opowiedzieć nie da... 0 0 (13 lat temu) 25 września 2008 o 11:21 a co to za twór ta "nieprawdziwa miłość"? darzy się kogoś uczuciem nieprawdziwym?... czyli takim, jakby go nie było?.. więc jakim cudem jest? hmmm... 0 0 (13 lat temu) 25 września 2008 o 11:22 i do tego miłość można stopniować? :D nieprawdziwa, mała, duża, prawdziwa... :D 0 0 (13 lat temu) 25 września 2008 o 11:26 o matko...ale rozdrabniacie...wiadomo ze pozniej nie ma motyli itd...jest przywiazanie, szacunek, i masa innych roznych uczuc które składaja sie poprostu na milosc. sek w tym ze nie zawsze umiemy darzyc nimi druga osobe i wtedy sa rozwody. Najprosciej odpowiedziec sobie na pytanie - "czy chce spedzic z tym czlowiekiem cale zycie " 0 0 konto usunięte (13 lat temu) 25 września 2008 o 11:26 No właśnie się zastanawiam. Jak można być z kimś kilka lat, "nawet było miło", ale "prawdziwej miłości" nie ma. To co było? Trudności mieszkaniowe - w domu rodzinnym trezba było dzielić pokój z młodszym bratem, a facet miał duże mieszkanie i stąd ta przyjemność? Chyba ktoś chciał robić wątek na podstawie telenowel brazylijskich i gromów z jasnego nieba, a wychodzi skrajna głupota. 0 0 (13 lat temu) 25 września 2008 o 11:35 Wedlug mnie jesli tak sie naprawde Tobie przytrafilo, hm, no coz, mozna spojrzec na to dwojako : 1. Szukaj uczucia i wez slub z osoba ktora kochasz, choc nie daje to gwarantu sukcesu zwiazku. 2. Wez slub i pamietja ze w kazdym zwiazku w jakim bys nie byl/nie byla pozniej przyjdzie i ten stan ktory odczuwasz jesli wam sie dobrze uklada i jestescie zgrani i sie nieklocicie, moze warto to przemyslec? A seks, jak wam sie uklada? 0 0 (13 lat temu) 25 września 2008 o 11:47 JAk dla mnie prawdziwa miłosc to tak , kiedy od samego poczatku związku jestem pewna ze te uczucie przetrwa az do konca bez ZADNYCH watpliwosci ten i zaden inny , ale przyznam sie zrozumialam to dopiero po dłuzszym czasie , będac juz z kims - zrozumialam ze ta osoba jest mi bliska , widze ze on mnie kocha , stara sie i mi sie oswiadczyl z tym ze ja tak naprawde go nie kocham , ale nie potrafie mu tego powiedziec - i ze mialam watpliwosci czy przyjąc pierscionek zareczynowy bo w miedzyczasie spodkałam kogos , miałm dylemat , ale przyjełam pierscionek - i pytanie czy ja wogóle moge myslec o tym slubie ????? jezeli miałam watpliwosci i nadodatek kogos poznalam :( :(: ( 99% smutku 1% szczescia99% smutku 1% szczescia 0 0 (13 lat temu) 25 września 2008 o 12:00 to dlaczego ludzie ktorzy tak bardzo sie kochaja i darza siebie wielkim uczuciem potem sie rozwodza? jak dla mnie to myla zakochanie z miloscia. zakochanie to uczucie - genialnie jak ktos umie to utrzymac cale zycie ale to jet ciezkie i trudne i duzo zwiazkom sie nie udaje. milosc to decyzja bycia na dobre i na zle wzdrowiu i chorobie (itd jak to idzie w przysiedze malzenskiej) jak dla mnie to doskonale podsumowanie co to jest milosc. jezeli nie jestes pewna to nie planuj slubu i zobacz co sie stanie, jezeli nie widzisz swojej starosci z nim to pewnie czas skonczyc zwiazek 0 0 (13 lat temu) 25 września 2008 o 12:03 milosc to takze wyzwanie dla ciebie samej....milosc oznacza tez poswiecenie drugiej osobie....odpowiedz sobie na pytanie, czy go wesprzec na dobre i na złe...tak jak powiedziała walerka. 0 0 konto usunięte (13 lat temu) 25 września 2008 o 12:12 Czyli mamy przypadek "jak się baby nie bije, to jej wątroba gnije". Jak jest za dobrze, to telenoweli niet i cały romantyzm diabli biorą. O, zaręczyny i facet na boku to jest dopiero fajna sprawa. Wtedy się czuje, ze się żyje :D Życzę powodzenia. 0 0 (13 lat temu) 25 września 2008 o 12:08 sama musisz sobie odpowiedzieć .... 0 0 (13 lat temu) 25 września 2008 o 12:52 jak zostaje samo przywaizanie to bardzo zle 0 0 (13 lat temu) 25 września 2008 o 13:04 zgadzam się za Walerką - miłość to przede wszystkim decyzja. Uczucia są zmienne - złość, radość, zakochanie - nie mamy na to wielkiego wpływu - gdyby ktoś chciał być radosny cały dzień, prawdopodobnie nie byłby w stanie. Tak samo z miłością - uczucie miłości prędzej czy później blednie, zostaje głównie troska, poświęcenie, pragnienie dobra dla drugiej osoby.[url= 0 0 (13 lat temu) 25 września 2008 o 13:07 Najwazniejsze, zeby miec radosc i satysfakcje z bycia z drugim czlowiekiem - mimo gorszych chwil. Samo przywiazanie jest za slabe, zeby byc z kim cale zycie. 0 0 (13 lat temu) 25 września 2008 o 13:16 Myślę,że każdy czasem przeżywa takie zwątpienie kiedy zbliża się ślub. Zastanów się czy kochasz czy tylko lubisz, bo oprócz tego,że nie jest to dla Ciebie miła sytuacja to również możesz kogoś bardzo zranić. Pisałaś też, że kogoś poznałaś- może to tylko chwilowa fascynacja drugą osobą??Kiedy jest się z kimś tak długo to czasami może się zdarzyć,że zwracamy uwagę na kogoś innego, tylko trzeba sobie wtedy zadać pytanie: czy tego naprawdę chcę? czy to jest ta osoba,z którą chcę być blisko,kochać,szanować,pomagać,troszczyć się o nią? bo na tym polega sens wspólnego życia:)[/url] [/url] [/url] 0 0 (13 lat temu) 25 września 2008 o 13:29 poznałam kogos i poczułam ze to nie tylko zwyczajne zouroczenie , przelotne uczucie , lecz cos co cale zycie szukalam , moglam sie calkowicie otworzyc byc soba , lecz niechciala bym nikogo ranic wiem ze juz to zrobilam :( - dziekuje naprawde wszystkim za wymiane zdan , ja wiem ze musze zdecydowac sama byc moze czegos jeszcze nierozumialam , moze kiedys to zrozumiem - ,, ktos mi to kiedys powiedzial ,, - zrozumienia szukam wszedzie u najbliszych znojomych a takze - szczerze z ciekawosci na Forum99% smutku 1% szczescia 0 0 (13 lat temu) 25 września 2008 o 13:47 pisząc, że spotkałaś kogoś, kogo możesz pokochać i być przy nim na całe życie, a jesteś z kimś, kogo ranisz, bo nie kochasz, to odpowiedź jest chyba oczywista... 0 0 (13 lat temu) 25 września 2008 o 14:38 widzę że dużo Pań pewnie z racji tego forum wierzy w miłość itp. a nie zawsze jest tak że można to sklasyfikować, miałam rożne doświadczenia i własne i bliskich mi osób. Sama jestem realistką. Mimo wszystko trafiłam na człowieka, który jest mi bardzo bliski i kochamy się w 100 %, ale nie zawsze tak było. Można być z kimś i żyć długie lata bez wielkiej porywającej miłości. Znam to z mojej rodziny ludzie szanowali się i uwielbiali przez lata. Byli bardzo blisko aż się pokochali. Moim zdaniem często ważniejsze jest by mieć osobe która nas inspiruje do rozwoju, szanuje i uczy niż wielka szalona miłość... ale to bardzo subiektywne. MImo wszystko miłości i zrozumienia tego wszytkiego z całego serca Ci życzę :) 0 0 (13 lat temu) 25 września 2008 o 15:28 być blisko, sznanować sie tak długo i czekać na miłość ... tak, jest dużo takich przykładów, ale to sa ludzie z pokolenia naszych dziadków ... gdy miłość była na 2 planie ... w czasach, gdy o losie młodych decydowali swaci ... ale to już nie te czasy, wyjść za kogoś z szacunku ... a potem modlić się, by spotkac na swojej drodze miłosci ...papilio1@ 0 0 (13 lat temu) 25 września 2008 o 17:22 Mi się wydaje, że zawsze na początku jest fascynacja, zauroczenie drugą osobą. Ale po dłuższym czasie te uczucia jakby przygasają i ludzie stają się przyjaciółmi. Miłość trzeba pielęgnować. Dla mnie osobiście dziwne jest to, jak ktoś pisze że miał już innego partnera, ale skoro się rozstali to widocznie to nie była miłość. W takim razie według mnie uczucie nie było prawdziwą miłością, a jedynie zauroczeniem itd. Skoro ktoś tak do tego poschodzi to skąd może wiedzieć, że akurat tym razem jest inaczej? Miłość jest jedyna, wieczna. Tak mi się wydaje. Ale to moje zdanie:-) 0 0 (13 lat temu) 25 września 2008 o 21:15 Ja bym sprobowala rozstania na jakis czas, wtedy bedziesz wiedziala czy chcesz byc z nim i bedziesz miala czas zeby wszystko przemyslec, moze potrzebny jest jakis bodziec ktory pokaze co w trawie piszczy. Ale nie rozumiem dlaczego jestescie razem 4 lata skoro Ty nie czujesz do niego "prawdziwej miłosci", no i co Twoj partner na to ze Ty po tylu latach nie wiesz czego chcesz? przeciez to musi byc dla niego okropna sytuacja... 0 0 (13 lat temu) 25 września 2008 o 21:57 hmm znow jakas prowokacja????Ślub cywilny Slub Kościelny 0 0 (13 lat temu) 25 września 2008 o 23:01 ja uwazam, ze malzenstwo jest decyzja, deklarujesz sie, ze bedziesz z ta osoba az do konca... milosc, to co innego, czasami ludzie nie biora slubow z milosci itp... ja wiem, ze nie potrafilabym wyjsc za kogos, kogo nie kocham i wiem, ze mozemy kiedys sie rozwiesc. jest to smutne, ale to uswiadamia mi , ze o malzenstwo trzeba dbac, ale czasami bywa w zyciu lepiej, aby rozwiesc sie, dla dobra obydwu. Ktoras z was napisla , ze meza i tesciowa poznaja sie po rozwodzie, chyba cos w tym jest... 0 0 (13 lat temu) 25 września 2008 o 23:20 nie bierz slubu z tym czlowiekiem bo jeszcze bardziej skrzywdzisz go niz to robisz teraz. Rozwod to juz bedzie tylko kwestia czasu jestem tego pewna. Posłuchaj swojego serca mysl o sobie tez w koncu masz prawo do szczescia nie badz glupia 0 0 (13 lat temu) 26 września 2008 o 08:17 Woalka. Ja jestem w związku 8 lat i od 8 lat mam motylki w brzuchu :) Da się! i za 25 lat też będę miała!! Jeśli się nie kocha tak naprawdę całym sercem, to nie warto się pobierać. Jak się jest z kimś 4 lata, ale się go właściwie nie kocha, to samo w sobie jest dziwne. A co dopiero ślub. 0 0 (13 lat temu) 26 września 2008 o 11:16 Mój starz to narazie tylko 3,5 roku, ale z punktu widzenia poprzednich dłuższych związków mogę powiedzieć, że JEST RÓŻNICA między miłością i TĄ JEDYNĄ PRAWDZIWĄ MIŁOŚCIĄ. Moich poprzdnich partnerów też na początku kochałam...tak im mówiłam, tak sama wierzyłam, ale z czasem pojawiały się uczucia: znudzenia, irytacji z powodu penych wad...itd., w końcu związek się kończył i tyle... A w przypadku mojego M. no cóż...jak tylko na niego spojrzałam, to poprostu wiedziałam, że TO TEN. I do dziś jak na niego patrzę to ...ehhh mam wrażenie że kocham go z każdym miesiącem coraz bardziej...i wiem, że on czuje to samo...i nie wierzę, że to kiedyś zniknie...może się zmieni...na jeszcze głębsze, dojrzalsze uczucie... Dziewczyny, które nie wierzą, że można kochać nieprawdziwie albo miały szczęście, że za pierwszym razem trafiły na TEGO JEDYNEGO, albo pecha, bo jeszcze nie poznały TEGO JEDYNEGO. A wracając do tematu: NIE WOLNO BRAĆ ŚLUBU JAK SIĘ WIE, ŻE SIĘ PRAGNIE CZEGOŚ INNEGO!!! A szczególnie, gdy ktoś inny siedzi w głowie... PozdrawiamMartusia 26-04-2010 Szymek 25-06-2013 0 0 (13 lat temu) 26 września 2008 o 11:23 99% smutku 1% szczescia napisał(a): > CZY jak jest sie w związku np. ponad 4 lata i tak naprawde > przez ten długi razem miło spedzony czas nie czuło sie > Prawdziwej miłości i dalej sie jej nie czuje to czy WOGŁOLE > MOZNA MOWIC i MYSLEC O SLUBIE ? CZY TO WOGOLE MA SENS ? > > jak nie czulas prawdiwej milosci to po co brac slub 0 0 (13 lat temu) 26 września 2008 o 11:55 zatem jeżeli mamy cokolwiek rozróżniać, ja wolę przyjąć, że jest różnica między zakochaniem a kochaniem... zakochanie mija z różnych powodów i w różny sposób, kochanie nie mija, nawet jeśli z czasem przeradza się z "motylków" w przyjaźń, zrozumienie... w tym powiedzmy: dojrzałym kochaniu nie ma miejsca na irytację z powodu wad drugiej strony, nudę i zniechęcenie... nie ma motylków, ale zawsze jest tęsknota, ciepło i zrozumienie... to z mojego doświadczenia... 0 0 (13 lat temu) 26 września 2008 o 12:14 ja tam nie wiem ja sie irytuje bo to ludzkie i zwlaszcza jak sie to ma na codzien i mam gorszy dzien ale akceptuje go i nie chcilalabym tego zmienic. ja w pewnym momencie sie zastanawialam nad naszym zwiazkiem i zadawalam sobie pytania jednym z nich bylo co by bylo gdyby moj luby nagle wyladowal na wozku lub oslepl (wiem troche drastyczne) ale ze moglam szczerze przed soba przyznac ze bym i tak z nim zostala nie z litosci ale bo go kocham. mysle ze musisz sobie zadac takie pytania i byc ze soba szczera. nie bazuj na uczuciach bo to jest bardzo zludne. 0 0 (13 lat temu) 26 września 2008 o 12:41 może źle się wyraziłam pisząc o irytacji, chodziło mi o sytuację, gdy widzi się wyłącznie wady partnera, gdzieś uciekają nam jego zalety, gdy wszystko w nim irytuje, nawet to, co kiedyś się "kochało", gdy się nie tęskni kiedy go nie ma obok, gdy się o nim nie myśli itp... wkurzyć się na kogoś za coś ludzka rzecz :) 0 0 (13 lat temu) 26 września 2008 o 12:42 zresztą miłości zdefiniować się nie da, każdy ma swojej jej pojęcie i wyobrażenie 0 0 (13 lat temu) 26 września 2008 o 13:48 caesariatus napisał(a): > zresztą miłości zdefiniować się nie da, każdy ma swojej jej > pojęcie i wyobrażenie > dokładnie :)Martusia 26-04-2010 Szymek 25-06-2013 0 0 (13 lat temu) 26 września 2008 o 14:22 Sorki ale jak chcez brac ślub z kims kogo tak naprade nie kochasz?? Ty bedziesz sie męczyć a swoja 2 połowę bedziesz oszukiwać? I co za 10 lat stwierdzisz ze oj przepraszam ale to nie jest to?? Zastanów sie dobrze nad swoja decyzją 0 0 (13 lat temu) 26 września 2008 o 17:38 jestem z osob ktore wola byc same niz z kims tylko po to zeby nie byc samej... choc bardzo MOCNO mi tego brakowalo.. i nieraz mialam bardzo smutne mysli.. nie uwazam ze istnieje cos takiego jak szalencza milosc i uniesienia ponad chmury.... a co mnie uswiadomilo ze to wlasnie TO...kiedys nie wyobrazalam sobie byc z kims przez 24h non stop.. teraz tesknie na sama mysl o tym ze musimy wyjsc do pracy..(oczywiscie wszystko zgodnie z rosadkiem:))) ) mogabym spedzac z nim cale dnie, noce.. jest moim najlepszym przyjacielm.. 0 0 (13 lat temu) 18 stycznia 2009 o 20:57 milosc, ta prawdziwa to otoczenie Kogoś niezwyklym uczuciem, pragnienie szczęścia dla tej drugiej osoby bardziej niz dla siebie, to dawanie a nie branie, bezinteresownosc, tęsknota za ukochaną osobą.... i takie cudowne uczucie w sercu... to jest własnie prawdziwa milosc, tak mi sie wydaje bo ja tak wlasnie czuje i nie moge doczekac sie naszego ślubu :D 0 0 ~Patryk (13 lat temu) 20 stycznia 2009 o 13:08 Nie jesteś pierwszą, która zadaje takie pytanie i zawsze odpowiadam tak samo: Zadaj sobie pytanie "odwrotnie": Co by było gdybyście się rozstali ? Czy tęskniłabyś za tą osobą ? Czy byłoby to Ci obojętne ? Miość to nie "motylki". Bo "motylki" to zauroczenie, które przemija z czasem. Dlaczego sławni, piękni ludzie z pierwszych stron gazet tak często się rozwodzą ? Bo bazują tylko na zauroczeniu. Człowiek się zmienia. Nie jest wiecznie piękny i młody. Dlatego dobrze jest jak przede wszystkim kochamy jego wnętrze, mamy wspólne zainteresowania, "patrzymy w tę samą stronę"... Poczytaj sobie trochę porad na stronie Zobacz zakładkę "Młość" (na samym dole jest link, gdzie możesz zadać pytanie i przeczytać porady na temat miłosnych rozterek) I pamiętaj - Miłość to nie zauroczenie, ale dbałość o dobro drugiego człowieka, wyzbywanie się własnego egoizmu. Przed ołtarzem nie przyrzekasz przecież, że będziesz mieć "motylki w brzuchu" przez całe życie, bo to jest niezależne od Ciebie. Przyrzekasz przede wszystkim, że na dobre i na złe będziesz troszczy się o tego człowieka. A to już zależy wyłącznie od Twojej woli / decyzji. Życzę trafnych a nie wygodnych decyzji w Twoim życiu. 0 0 (13 lat temu) 3 marca 2009 o 17:29 Jakkolwiek by milosci nie definiowac to jesli nie ma i nie bylo "fajerwerkow" to nie ma sensu takiego zwiazku ciagnac. Nie trac czasu i daj sobie szanse na "TO"! Jak juz znajdziesz to od razu bedziesz wiedziala... Tara Marta urodziła sie 06/09/2010 o godz 10:17 ważąc 3,9 kg i mierząc 53 cm 0 0 (13 lat temu) 3 marca 2009 o 17:33 to się chyba tylko jest z tym kims dla rozrywki, po co marnowac lata swojego i czyjegoś zycia....... o slubie nie ma mowy 0 0 do góry Moje dziecko kocha mojego faceta, ja nie jestem go taka pewna 2 sie 19 09:14 Ten tekst przeczytasz w 5 minut Ciepły, czuły, wyrozumiały. Lepszy niż prawdziwy ojciec. Ale czy to, że mężczyzna jest dla dziecka idealnym nowym tatą, oznacza, że trzeba się z nim wiązać na zawsze? Foto: Shutterstock Moje dziecko kocha mojego faceta, ja nie jestem go taka pewna To, że dziecko związało się z naszym partnerem, powinno być dla nas ważnym sygnałem, że potrzebuje w swoim życiu drugiej osoby, nie tylko matki. Tę relację dziecko może, za obopólną zgodą, utrzymać także po rozpadzie związku matki z mężczyzną Dla matki natomiast niepowodzenie kolejnego związku powinno być sygnałem, że powinna lepiej dobierać partnerów. Ale co najważniejsze, powinna porozmawiać z dzieckiem o tym, dlaczego doszło do rozstania i wytłumaczyć, że jej relacja z dzieckiem jest jedyna w swoim rodzaju, nie podlega zmianom i nigdy się nie skończy Aneta niedawno skończyła 30 lat, minęły też dwa lata od jej rozwodu z Grześkiem, z którym ma czteroletniego synka Maksa. Od roku spotyka się z nowym chłopakiem, kilka lat starszym Karolem. Jest totalnym przeciwieństwem Grześka – dojrzały, odpowiedzialny, zaradny. Pracuje w banku, jest domatorem, uwielbia bawić się z Maksem. Coraz częściej namawia też Anetę, żeby postarali się o rodzeństwo dla jej synka. – Gdy patrzę, jak Karol gra z Maksem na Play Station, jak pociesza go, gdy trzeba iść do dentysty, a rano robi mu naleśniki, topnieje mi serce – opowiada Aneta. – Szkoda tylko, że chłopaki mają ze sobą więcej wspólnego niż ja z Karolem. Poznaliśmy się przez wspólnych znajomych na imprezie, nie planowałam się z nim związać, to miał być tylko romans. Któregoś razu został jednak do rana i w kuchni wpadł na zaspanego Maksa. Zaczęli gadać o "Gwiezdnych wojnach" i się zaczęło – mówi Aneta. Grzesiek nigdy nie był i nie będzie tak dobrym ojcem. Chociaż też przekroczył trzydziestkę, wciąż woli imprezy z kumplami od spotkań z synem. Widuje go tylko w weekendy, ale wtedy Maks chce szybko wracać do "Karolka". – Nie chciałabym już nigdy być z Grześkiem, ale nie chcę też zestarzeć się z Karolem. Jest dla mnie trochę za spokojny, za mało spontaniczny, po pierwszych kilku miesiącach namiętność opadła – mówi Aneta. Jest w potrzasku. Z jednej strony, nie chce znowu być samotną matką, której były mąż opiekuje się dzieckiem, tylko kiedy ma na to ochotę. Widzi też, że Maks wreszcie ma od kogo się uczyć – ładnego wysławiania się, jazdy na rowerze, łowienia ryb. Tylko czy w imię tego, żeby syn miał ojca, ona powinna być z mężczyzną, którego tak naprawdę nie kocha? – Zanim matka wprowadzi nowego partnera w życie dziecka, musi się poważnie zastanowić, czy sama ma wobec niego poważne zamiary. To, że dziecko związało się z naszym partnerem, powinno być dla nas ważnym sygnałem, że potrzebuje w swoim życiu drugiej osoby, nie tylko matki. Tę relację dziecko może, za obopólną zgodą, utrzymać także po rozpadzie związku matki z mężczyzną. Dziecku takie poszerzenie świata przez kontakty z ojcem i partnerami matki może dawać poczucie bezpieczeństwa. To poszerzanie nie powinno jednak trwać w nieskończoność, żeby dziecko nie nauczyło się błędnie, że związki z założenia są krótkotrwałe, nie warto nad nimi pracować, tylko wymienić na nowe – mówi dr Magdalena Śniegulska z Uniwersytetu SWPS. Wszystko dla mojej córki Chociaż jeszcze kilka miesięcy temu była w takiej samej sytuacji jak Aneta, 39-letnia Dominika odpowiedziała na to pytanie twierdząco. Osiem tygodni temu wyszła za mąż za Andrzeja, starszego od siebie przyjaciela rodziny, którego zna od wielu lat. Z mężem Pawłem rozstała się wiele lat temu, gdy ich córka Alicja była jeszcze mała. Od kiedy wkroczyła w okres dojrzewania, nie potrafi porozumieć się z mamą. Szukała sojusznika u swojego taty, ale od kiedy ma drugą rodzinę i dwie córki, Alicja zeszła na drugi plan. – Po rozwodzie była córeczką tatusia, a mi i Pawłowi układało się lepiej niż, jak byliśmy razem. Wiedzieliśmy, że nie jesteśmy dla siebie stworzeni. Rozwód nie był dramatem, tylko jedynym właściwym rozwiązaniem – opowiada Dominika. Wszystko układało się dobrze do momentu, kiedy nie urodziły się Pawłowi bliźniaczki. Alicja od początku była bardzo zazdrosna o przyrodnie siostry, przestała chcieć odwiedzać tatę. – Po kolejnym nieudanym związku umówiłam się trochę z nudów z Andrzejem. Moja córka nie akceptowała żadnego faceta dla mnie, do większości nawet się nie odzywała. Andrzeja znała od dawna, więc ufała mu jak dobremu wujkowi – mówi Dominika. Andrzej od dawna był w niej zakochany, więc szybko się oświadczył. Od tego czasu Alicja się uspokoiła, chociaż Dominika coraz częściej czuje się wykluczona. Andrzej i Alicja bawią się tak dobrze, że wydaje jej się, że jest córce zbędna. Czy kocha Andrzeja? Lubi, szanuje, podziwia. Pomagają sobie wzajemnie zawodowo, bo oboje pracują jako urzędnicy. -Alicja ma stabilny dom i to się dla mnie liczy, zwłaszcza że boję się jej nastoletniego buntu. A może w moim wieku nie powinnam już liczyć na wielką miłość? – zastanawia się Dominika. – Dla matki natomiast niepowodzenie kolejnego związku powinno być sygnałem, że powinna lepiej dobierać partnerów. Ale co najważniejsze, powinna porozmawiać z dzieckiem o tym, dlaczego doszło do rozstania i wytłumaczyć, że jej relacja z dzieckiem jest jedyna w swoim rodzaju, nie podlega zmianom i nigdy się nie skończy. To, że matka rozstanie się z ojcem dziecka albo innym mężczyzną, nie oznacza, że kiedykolwiek rozstanie się z dzieckiem – mówi dr Śniegulska. Nie potrzebuję ojca tylko męża Puentę dla historii Anety i Dominiki opowiedziała Krystyna. Miała 21 lat, gdy pierwszy raz wyszła za mąż za Mateusza. Była już w ciąży z Frankiem. Mateusz zdradził ją rok po narodzinach syna. – Byliśmy bardzo młodzi i zakochani, nie winię go za to, nie nadawaliśmy się na małżeństwo – mówi 45-letnia dziś Krystyna, która wyszła powtórnie za mąż, gdy syn miał dziewięć lat. – Potrzebował ojcowskiej ręki, a Mateusz wyjechał za granicę do pracy i widywał się z synem kilka razy w roku. Był kochającym tatą, ale na co dzień nie można było na niego liczyć. Przez znajomych poznałam Piotra. Szalona miłość, szybki ślub, potem urodziła się Paula – mówi Krystyna. Piotr okazał się być cudownym ojcem, Franka traktował tak samo jak rodzoną córkę. Tylko w małżeństwie po kilku latach zaczęło się psuć. – I tym razem to nie była niczyja wina. Widocznie za szybko wchodzę w związki, nie sprawdzając wcześniej partnera. Okazało się, że Piotr choć czuły i dobry, jest pozbawiony ambicji. Ja chciałam robić karierę, ale trudno mi było wytrzymać mężczyznę koguta domowego. Piotr nie był dla mnie wyzwaniem – mówi Krystyna. Długo zastanawiała się, czy odejść, w końcu wplątała się w jeden, czy drugi nieznaczący romans. Piotr był zawsze na posterunku: pomagał Frankowi w lekcjach, wysłuchiwał jego problemów, chodził z nim do kina. Krystyna miała jednak poczucie, że nie ma czasu dla syna, bo to na jej głowie było zarabianie o dom. – Postanowiłam być szczera z całą rodziną – Piotrem, Frankiem i małą Paulą. Powiedziałam, że chcę rozwodu. Paula się rozpłakała, a Franek powiedział, że mnie nienawidzi. Najlepiej zniósł to Piotr. Chyba spodziewał się takiej decyzji. Od rozwodu minęło siedem lat, Franek kończy studia, wyprowadził się z domu. Z Piotrem nadal utrzymuje kontakt, są przyjaciółmi. Matce nie potrafił wybaczyć przez kilka lat. Zrozumiał dopiero, gdy zerwał z pierwszą licealną miłością. – Powiedział mi wtedy: „Mamo, wiem, że nie mogłaś postąpić inaczej” – opowiada Krystyna. Data utworzenia: 2 sierpnia 2019 09:14 To również Cię zainteresuje Kochać i być kochanym to czuć słońce z każdej strony David Viscott Czy wystarczy tego słońca z jednej strony? Takie pytanie dostałam: Czy warto kochać jakąś osobę, jeśli ona nie kocha? Hmmm. Miłość poniekąd kieruje się własnymi prawami, przynajmniej ta erotyczna. Oczywiście możemy jej pomóc lub przeszkodzić odpowiednimi myślami, jednak tak do końca nie mamy wpływu na to, by wyjąć z siebie uczucie miłości. Z drugiej strony, nigdy nie jest tak, że obie strony w tym samym monecie zakochują się w sobie. Nawet jeśli tak mówią, to zawsze któraś musiała być pierwsza i dopiero w odpowiedzi na energię przez nią wysyłaną, ta druga zareagowała… szczęśliwie podobnym uczuciem. To mogą być ułamki sekundy… ale jednak. Bywa, że miłości się ktoś uczy. I wtedy mówi się czasem, że pozwala się kochać, albo że jest kochanym tylko. Niektórzy mówią, że w każdym związku jest ktoś kto kocha i ktoś kto kochać się pozwala. Nie podpisuję się pod tym, nie w każdym. Jednak są takie, w których rzeczywiście ta druga osoba jedynie odpowiada na uczucie i zdarza się czasem, że nigdy się go nie nauczy. Tyle tylko, że czasami nic o tym żadna z osób nie wie! I ludzie żyją długo i szczęśliwie. Myślę, że autorowi tego pytania chodziło raczej o to czy warto BYĆ z kimś, kto nas nie kocha. Co jeśli ktoś mówi, że nie kocha, albo zachowuje się tak, że jest to raczej oczywiste? Oczywiście nie udzielę odpowiedzi na to pytanie, ponieważ jest to sprawa niezwykle indywidualna i różnie można do niej podejść. Ale o sytuacji poopowiadam… Kochać kogoś i być z nim to dwie różne sprawy. Często udaje się to połączyć. Można kogoś nie kochać i spędzić z nim udane życie pozbawione jedynie ognia namiętności. Możliwe jest to wtedy, jeśli jest się lojalnym i łączy nas intymność rozumiana jako bliskość psychiczna. Pisałam o tym obszernie w tekstach poświęconych miłości. A można kogoś kochać i nie być z nim. Nie być, bo na przykład nie ma z drugiej strony wystarczającego zaangażowania, albo nie udaje się wytworzyć namiętności. Kochać może każdy ale miłość stworzyć muszą dwie osoby. Czy można zatem być z tą druga osobą, kiedy ona mówi, że nie kocha? Może właśnie nie ma namiętności, może brakuje tego bardzo istotnego elementu miłości erotycznej ale jest zaangażowanie i intymność czyli – przyjaźń. Mówiąc nie kocham może myśleć: nie czuję do Ciebie tych motyli w brzuchu, nie mam tej pasji, co to na filmach widuję, nie mam takiej jak ty ochoty na seks i w ogóle kontakt cielesny…. Taki związek może być udany, ale istnieje niebezpieczeństwo, że kiedy zjawi się ktoś, kto ten żar namiętności rozbudzi, owa niekochająca osoba może stracić głowę. Naprawdę zatracić się w takiej sytuacji. Ale ktoś taki może się nigdy nie zjawić… I choć z punktu widzenia tej osoby, to trochę zubaża życie, to jednak można tak żyć. I wiele, wiele ludzi tak właśnie żyje. Inna to sprawa, że w związku, w którym wie się, że się jest niekochanym ego bardzo rozrabia. Człowiek nie uświadamia sobie nawet jaki jest nieznośny: podejrzliwy, zaczepny, siejący goryczą… I w końcu związek staje się udręką dla obu osób. Ale nie z niekochania to wyniknęło, tylko z… charakteru. A jakże! I jeszcze jedna ważna sprawa: Kochając solo i wiedząc o tym, nie mamy często pożywki potrzebnej do utrzymania tej energii, nie mamy czym miłości podsycać. Taka osoba także może ulec maślanym oczom zakochanej w niej innej osoby. I odejść. Osobiście uważam, że lepiej kochać niż być kochanym. To cudowne, uskrzydlające uczucie, choć… może nie być łatwe. Nie zostawiłabym kogoś tylko dlatego, że mnie nie kocha (tak mówi) podczas, gdy jest oddany, zaangażowany i łączy mnie z nim przyjaźń. Odeszłabym zaś od kogoś, z kim tej intymności nie ma i kto nie wykazuje wystarczającego zaangażowania w związek mimo, że twierdzi, iż kocha. A każdy inny wybiera po swojemu? Czy odpowiedziałam na pytanie? Nie. Ale może dałam jakieś wskazówki, jak to być w życiu może. ZADANIE: Kochać! A może być i tak, że jeśli się nie kocha życie jest spokojniejsze, pewniejsze, bez naporów i burz… I tak ludzie myślą również

byc z kims kogo sie nie kocha